Drie offertes voor één groepenkast: wat ik leerde in Heerde

De goedkoopste lag bovenop. Zo had ik ze neergelegd, op de keukentafel van ons huis aan de Kamperweg in Heerde, drie offertes voor precies hetzelfde klusje, een nieuwe groepenkast. De oude stamde uit de jaren zeventig, met vier groepen, schroefzekeringen en één aardlekschakelaar die er later ooit bij was gezet. Sinds we een inductiekookplaat en een warmtepompdroger hadden, sprong er bijna elke week iets. Tussen de duurste en de goedkoopste offerte zat bijna zevenhonderd euro. Makkelijke keuze, dacht ik.

Dezelfde kast is niet hetzelfde werk

Mijn schoonvader, die zijn hele werkzame leven in de installatietechniek zat, haalde me op een regenachtige zondagmiddag uit die droom. Hij legde de drie papieren naast elkaar en pakte een pen. “Je vergelijkt nu drie bedragen onderaan,” zei hij. “Kijk eerst eens wat erboven staat.” Toen we dat deden, bleek de goedkoopste vooral goedkoop omdat er dingen ontbraken. Er stonden zes groepen in, waar de andere twee er acht en tien rekenden. Een aparte aansluiting voor de kookplaat ontbrak, terwijl die juist de aanleiding was. En bij de aardlekschakelaars stond alleen “conform NEN 1010”, zonder aantal.

Dat klinkt degelijk, maar het zegt weinig. Achter één aardlekschakelaar mogen maximaal vier groepen hangen. Bij tien groepen heb je er dus al snel drie, of je kiest voor aardlekautomaten, waarbij elke groep zijn eigen beveiliging krijgt. Dat is duurder, maar als er iets misgaat valt alleen die ene groep uit en zit je niet met het halve huis in het donker.

Wat er wel en niet in stond

Daarna gingen we gericht lezen. Bij de ene offerte zat de bestaande bedrading inbegrepen in een controle, bij de andere werd alleen de kast gewisseld en bleef de rest buiten beeld. De ene rekende een vaste prijs, de andere uren plus materiaal met een schatting die nogal ruim was. Over een meetrapport bij oplevering stond maar in één offerte iets, net als over het afvoeren van de oude kast en het labelen van de groepen. Ook voorbereiding op een laadpaal of warmtepomp later, met ruimte in de kast of een driefase-aansluiting, kwam maar bij één partij ter sprake. Mijn schoonvader zette bij elke ontbrekende post een kruisje. De goedkoopste had er vijf.

Een collega rekende het na

Een collega van me had vorig jaar wel voor de laagste prijs gekozen. Hij vertelde het me bij de koffieautomaat, half lachend. Binnen een half jaar kwam er meerwerk. Een extra groep voor de vaatwasser, een aardlekschakelaar die er alsnog bij moest en een tweede bezoek omdat de kookplaat niet was voorzien. Opgeteld zat hij boven de duurste offerte die hij destijds had liggen, en hij had twee keer een ochtend vrij moeten nemen.

Hoe het bij ons afliep

We kozen uiteindelijk de middelste offerte, van Elektricien Heerde. Niet omdat het bedrag het mooiste was, maar omdat er per post stond wat er ging gebeuren. Bij de opname had de monteur al gezien dat twee leidingen naar zolder nog zonder randaarde waren, en dat stond er gewoon in, met de reden erbij. Geen verrassing achteraf dus. Op de dag zelf ging om acht uur de stroom eraf en rond drie uur zat alles er weer op, met een meetrapport en een kast waarin elke groep een leesbaar label heeft.

Twee maanden later belde ik Elektricien Heerde nog een keer, voor een buitenstopcontact bij de schuur. Die vraag werd in de bestaande kast meteen opgevangen, want er was ruimte gelaten. Mijn advies aan wie hier in het dorp ook offertes binnenkrijgt is vrij simpel. Leg ze naast elkaar, lees regel voor regel en zet kruisjes waar iets ontbreekt. Het bedrag onderaan bekijk je pas als laatste.